تحصيل فقه و اصول بودم و بعد از محاصرهء عتبات و ابتلاى ما و ساير سكنه به آن بليات ، بعد از چند ماه مهاجرت به نجف اشرف نمودم و در آنجا مدّتى در خدمت با سعادت شيخ استاد شيخ محمد حسن اعلى الله مقامه « صاحب جواهر الكلام » تحصيل فقه نمودم و بعد از فوت آن مرحوم ، دوباره مجاور عتبات شدم . وى در سال 1227 ق در بارفروش ( بابل فعلى ) ديده به جهان گشود ، تحصيلاتش را در زادگاه خود آغاز كرد و مدّتى در محضر سعيد العلماء بار فروشى ( متوفى 1270 ق ) شاگردى نمود ، سپس به توصيه استادش ، پياده به اصفهان و از آنجا به كربلا رفت و در آنجا از درس مرحوم سيد ابراهيم قزوينى ( صاحب ضوابط ) كه در آن زمان عهده دار رياست حوزهء علميه كربلا بود بهره مند شد . و مدّتى نيز در حوزهء علميهء نجف ، محضر بزرگانى چون صاحب جواهر و شيخ انصارى را درك نمود ، سپس به كربلا بازگشت و جانشين استادش قزوينى در رياست حوزهء علميهء كربلا و مرجعيّت و امامت جماعت گشت . شيخ در طول تحصيل مورد محبّت و احترام اساتيدش بوده است . شيخ انصارى از او به عنوان فقيه اهل بيت ياد مىكرد . معاصران شيخ نيز ، احترام خاصى براى وى قائل بوده اند ، ميرزاى شيرازى در احتياطات ، خانواده خود را ارجاع به فتواى شيخ زين العابدين مىفرمود ، و خلاصه در زمانى كه شيخ انصارى رياست حوزه علميه نجف را به عهده داشت ، شيخ مازندرانى عهده دار رياست حوزه علميه كربلا بود . شيخ زين العابدين سالها بر كرسى تدريس تكيه زد و ده ها فقيه و مجتهد در مكتب علمى او پرورش يافتند . شيخ عبد الله مازندرانى ، شيخ شعبان گيلانى ، ميرزا محمد تقى شيرازى ، سيّد مرتضى كشميرى ، شيخ فضل الله مازندرانى ، مولى محمد حسين فشاركى ، شيخ عيسى رشتى و شيخ على علَّامه